Monthly Archives Luty 2018

Zmiany zwyrodnieniowe stawu ramiennego i tkanek sąsiednich

W stawie ramiennym spotyka się zmiany zwyrodnieniowe po procesach zapalnych (tbc), po urazach (choroba wibracyjna). Częściej jednak zmiany te występują w tkankach okołostawowych, w kaletkach, w pochewkach ścięgien biegnących w bez- pośrednim sąsiedztwie kości (głowa długa m. dwugłowego w bruździe kości ramien- nej, ścięgno m. nadgrzebieniowego pod wyrostkiem barkowym). Bóle barku i przykurcze stawu spowodowane są często uciskiem wywieranym przez wypuklający się „dysk” szyjny lub wyrośle kostne na korzenie nerwowe w segmencie unerwienia czuciowego barku (może wtedy współistnieć bolesność pni nerwowych – promieniowego, rzadziej łokciowego i pośrodkowego).

Czytaj Dalej

Zakażenia układu oddechowego

Ponad 80% zakażeń układu oddechowego wywołanych jest przez wirusy, cechujące się bardzo dużym zróżnicowaniem antygenowym i znaczną zdolnością przystosowania do zmiennych warunków środowiska biologicznego. Główne typy wirusów chorobotwórczych dla układu oddechowego to: myksowirusy (wirusy grypy, paragrypy), wirusy RS, rynowirusy, reowirusy, adenowirusy, enterowirusy (wirusy Polio, ECHO, Coxsackie) i wirusy opryszcz- ki. Charakterystyczne dla zakażeń wirusowych są: krótki okres wy -lęgania, ostry przebieg, szybkie ich szerzenie się (duża zakaźność), surowiczy lub śluzowy charakter wysięku zapalnego, znaczny odczyn przekrwienny z błon śluzowych przy małym stosunkowo odczynie ze strony okolicznych węzłów chłonnych, nierzadko towarzyszące wysypki skórne i wykwity na błonie śluzowej jamy ustnej i gardła. Dokładne ustalenie etiologii wirusowej wymaga wykonania pracochłonnych i czasochłonnych badań. Na podstawie powyższych elementów można jednak z pewnym prawdopodobieństwem ustalić, że w danym przypadku mamy do czynienia z zakażeniami wirusowymi, w których brak jest możliwości leczenia przyczynowego, a więc nie zachodzą wskazania do leczenia antybiotykami czy też innymi środkami przeciwbakteryjnymi.

Czytaj Dalej

Objawy kliniczne i wskaźniki laboratoryjne

Pierwszymi objawami niedokrwistości mogą być: zmiany usposobienia dziecka (apatia lub rozdrażnienie), spadek łaknienia, zahamowanie wzrostu. Bardziej nasilonej niedokrwistości towarzyszy zwykle znaczna bladość powłok skórnych i błon śluzowych. W niedokrwistości hemolitycznej często występuje żółtaczka. Niedokrwistość megaloblastyczna może przebiegać z objawami z układu nerwowego. W każdej ciężkiej niedokrwistość dochodzi do zaburzeń w pracy serca. Nagła, znaczna utrata kr wywołuje objawy ciężkiego wstrząsu i niedotlenienia. Charakterystyczną cechą białaczki jest szybkie pogarszanie się stanu ogólnego dziecka, postępujące wyniszczenie, gorączka, bladość skóry i błon śluzowych, objawy skazy krwotocznej. Często występują tu bóle kostno-stawowe i owrzodzenia na błonie śluzowej jamy ustnej oraz powiększenie obwodowych węzłów chłonnych, śledziony i wątroby.

Czytaj Dalej

Ostre zaburzenia w odżywianiu

Objawem ostrych zaburzeń w odżywianiu jest biegunka. O bie-gunce mówimy, jeśli dziecko wydala co najmniej dwa płynne stolce na dobę, zawierające ponadto często takie nieprawi-dłowe składniki, jak śluz, ropa czy nawet krew. Drugim częstym objawem są wymioty, które należy odróżnić od ulewania małych ilości przyjętych pokarmów, występujących u młodszych niemowląt przy karmieniu ich w pozycji leżącej, przy nagłej zmianie pozycji po karmieniu lub po łykaniu w czasie karmienia większych ilości powietrza. W lżejszych postaciach biegunki pragnienie i łaknienie dziecka bywa niezaburzone, a nawet może być wzmożone, ponieważ dziecko stara się wyrównać straty, wywołane wolnymi stolcami i wymiotami. W cięższych postaciach biegunki mimo narastającego odwodnienia łaknienie ulega pogorszeniu, dziecko za-czyna coraz gorzej przyjmować i tolerować płyny, co jeszcze bardziej nasila objawy odwodnienia. Skóra takiego dziecka jest blada, wiotka i sucha, błona śluzowa jamy ustnej sucha i przekrwiona, cie- miączko zapadnięte.

Czytaj Dalej

Wraz z postępem technicznym

Z Oddziała Chirurgiczno-Urazowego Szpitala Dziecięcego Nr 1 w Warszawie Ordynator: dr med. Krzysztof Okłot

Wraz z postępem technicznym, a szczególnie rozwojem motoryzacji notujemy wzrost liczby obrażeń narządu ruchu. Dzieci wpadające pod pędzące pojazdy doznają często ciężkich urazów. W leczeniu złamań wielomiejscowych napotykamy zwykle na duże trudności, zwłaszcza gdy dotyczą one tej samej kończyny. Nie można ustalić jednolitego, uniwersalnego schematu postępowania leczniczego dla tego typu obrażeń. Leczenie musi być rozpatrywane indywidualnie, a wybór metody powinien uwzględnić zarówno miejscowy charakter uszkodzenia, stan tkanek otaczających, jak i przede wszystkim ogólny stan dziecka. Niezbędne w rozwiązywaniu tych zagadnień jest doświadczenie kliniczne, ‚którego nie może zastąpić sama tylko wiedza teoretyczna. Nigdy nie należy wahać się w zasięgnięciu opinii innego lekarza, który miał w swej praktyce klinicznej wielokrotnie do czynienia z podobnymi postaciami złamań.

Czytaj Dalej

Zmiany zwyrodnieniowe stawu kolanowego

Najczęstszą przyczyną zwyrodnienia stawu kolanowego są zmiany pourazowe (uszkodzenie więzadeł, łąkotek, chrząstki, złamania, wolne ciała). Rzadsze są zmiany pozapalne (zapalenie nieswoiste, g.p.p., tbc), a również skutki statycznych odchyleń osi kończyny (koślawość, szpotawość). Poza tym na czynność kolana wpływa ujemnie sztywność i ograniczenie ruchów stawu biodrowego i skokowego.

Czytaj Dalej

Glikogen

Występują 3 zasadnicze typy układu c hro m at y n y: kariosom mały, zbity, najczęściej kulisty, a pozostała chromatyna rozsiana w grudkach (np. u Entamoeba, Trichomonas) kariosom duży, zbity, różnokształtny i rzadko chromatyna rozsiana w grudkach (np. u Endolimax, Iodamoeba, Giardia) kariosom złożony z licznych grubych ziarnistości, chromatyna rozsiana nie występuje (np. u Dientamoebd). Trofozoity pojedynczych gatunków pierwotniaków występujących u człowieka (np. z rodzaju Plasmodium) mają liczne jądra w niektórych fazach cyklu rozwojowego lub 2 jądra: małe (micronucleus) i duże (macronucleus) – pełniące różne funkcje (Balantidium coli). Określono liczbę chromosomów u wielu gatunków, np. Plasmodium vivax ma 2 chromosomy, Trypanosoma cruzi i Leishmania tropica – 3, Dienta- moebafragilis – 4, Trichomonas tenax -3,7! vaginalis -5,1! hominis – 5 lub 6, En- tamoebci gingivalis – 5, E. histolytica – 6, E. coli – 6, Naegleria gruberi – 14-16.

Czytaj Dalej

IV. Pourazowe zmiany skórne

Wyprzenia, drobne otarcia naskórka są częstymi objawami a niemowląt. Występują w następstwie wadliwej pielęgnacji, przegrzania, zbyt rzadkiego przewijania dzieci, nieodpowiedniego sposobu ubierania dzieci. Zmian tych nie można lekceważyć, ponieważ stają się podłożem dla rozwoju bakterii i zakażeń grzybiczych, predysponują do uczuleń.

Oparzenia. Każde, nawet powierzchowne oparzenie małego dziecka, jeśli obejmuje większą powierzchnię ciała, może stanowić zagrożenie dla życia dziecka. Szczególnie niebezpieczne są oparzenia wywołujące powstawanie sączących pęcherzy lub martwicę skóry. Wczesnym objawem oparzenia może być wstrząs w następstwie zaburzeń przepuszczalności naczyń krwionośnych, utraty osocza oraz zmniejszenie się ilości krwi krążącej. Otwarta rana powstała w wyniku oparzenia staje się łatwo terenem inwazji bakterii.

Czytaj Dalej

Jak sauna wpływa na ciało człowieka

A teraz kilka uwag dla dociekliwych. Mechanizm reakcji organizmu na bodźce cieplne sauny polega na: przyśpieszeniu czynności serca (tętna o 50%) i wzroście pojemności minutowej serca do 400% wartości spoczynkowej, a wzroście skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi na początku

kąpieli przeciętnie o 25 mm Hg, a pod koniec nawet o 35 mm Hg (spadek ciśnienia należy uznać za objaw patologiczny), lelckim spadku ciśnienia krwi po kąpieli, utrzymującym się do około 1 godziny po jej zakończeniu,

Czytaj Dalej

Aspekty psychologiczne bólów krzyża

U podłoża wielu bólów krzyża znajdują się czynniki natury psychicznej, a zatem wskazuje się na potrzebę leczenia całego chorego, a nie tylko jego bolesnego kręgosłupa. Tylko 5% chorych kierowanych do Glasgow Pain Clinic prof. Michela Bonda nie miało zaburzeń psychiki. Z grupy 121 chorych, przyjętych w ciągu 9 miesięcy, 52 skarżyło się na bóle krzyża. Po dokładnym badaniu fizykalnym i psychologicznym rozpoznanie ustalono na podstawie Diagnostic and Statistical Manual of the American Psychiatric Association. Trzecia część pacjentów miała problemy psychiczne na podłożu choroby fizycznej, 25% cierpiało na bóle krzyża bez żadnej przyczyny fizycznej, 23% miało bóle krzyża jako objaw choroby depresyjnej oraz 10% zgłaszało bóle krzyża jako jedną z wielu dolegliwości bez istnienia oczywistej przyczyny. W ten sposób pozostało tylko 5% chorych, którzy mieli zdrową psychikę (International Back Pain News, 1987, february 2-7).

Czytaj Dalej

Wiciowce rzędu Trichomonadida

Wiciowce rzędu Trichomonadida charakteryzuje obecność 4-6 wici, z których jedna skierowana do tyłu (wić sterowa) tworzy błonę falującą wyjątek stanowią tro- fozoity Dientamoeba fragilis pozbawione wici. W mikroskopie elektronowym transmisyjnym stwierdzono, że z kinetosomów oprócz wici odchodzą krótkie włókna towarzyszące oraz włókna parabazalne, które wraz z aparatem Golgiego tworzą ciało parabazalne typu Janickiego. Włókna te oraz pręcik podstawowy (costa), biegnący tuż pod błoną komórkową równolegle do wici i błony falującej, a także zespół: akso- styl (pałeczka osiowa) – pelta, stanowią szkielet wewnętrzny wiciowca. Aksostyl przechodzący od bieguna przedniego do tylnego, zbudowany z mikrotubuli, ma kształt cylindra lub smukłego zwężającego się ku tyłowi ściętego stożka. Pelta zaś tworzy na biegunie przednim charakterystyczny rulon otaczający kinetosomy i częściowo jądro komórkowe, umieszczone na tym biegunie. Wokół jądra jest skupiona siateczka śródplazmatyczna. Nie występuje natomiast mitochondrium, którego rolę przejmują opisane, m.in. u Trichomonas vaginalis, hydrogenosomy. Podczas podziału trofozoitu błona jądrowa nie ulega zanikowi, nie tworzy się płytka metafazo- wa, a wici wrzeciona kariokinetycznego biegną pozajądrowo (np. u Dientamoeba fragilis). W odróżnieniu od niektórych innych wiciowców Trichomonadida nie mają cytosomu oraz zdolności tworzenia cyst.

Czytaj Dalej

Przy zginaniu kręgosłupa

Przy zginaniu kręgosłupa lędźwiowego krążek międzykręgowy przesuwa się do przodu, przy przeproście (hiperlordoza) zaś do tyłu, co wraz z fałdowaniem więzadła żółtego może powodować różne przewężenie kanału kręgowego, istotne przy spondylozie i zwiotczeniu lub przeroście więzadła, które są następstwem ćwiczeń wchodzących w skład wielu dyscyplin sportowych.

Czytaj Dalej

Najczęstsze zespoły i objawy kliniczne

Jak już wspomniano, gruczoły wydzielania wewnętrznego mają zasadnicze znaczenie dla rozwoju dziecka, jego wzrostu i dojrzewania płciowego. Niedobór wzrostu (karłowatość) występuje w następstwie niedoczynności przedniego płata przysadki i jest wówczas uwarunkowane brakiem hormonu wzrostu. Dziecko z karłowatością przysadkową ma infantylne proporcje ciała, często występują u niego zaburzenia rozwoju płciowego i niedoczynność częściowa gruczołu tarczowego oraz nadnerczy. Objawy niedoczynności gruczołu tarczowego i nadnerczy nie są jednak tak wyraźnie zaznaczone, jak w przypadku ich pierwotnych zaburzeń. W karło-watości przysadkowej zahamowanie wzrostu zaznacza się najwyraźniej dopiero po drugim roku życia. W pierwotnej, najczęściej wrodzonej, niedoczynności gruczołu tarczowego również wzrost dziecka ulega zahamowaniu, dojrzewanie kośćca jest opóźnione, ale na plan pierwszy już od okresu niemowlęcego wysuwają się takie cechy jak: sucha, szorstka skóra, skąpe owłosienie, obrzmiały wystający język, ochrypły krzyk, obrzęk śluzowaty, zmniejszenie aktywności, zaparcie, niedorozwój umysłowy.

Czytaj Dalej

Wrodzone zwichnięcie rzepki

Leczenie w łagodnych przypadkach może być zachowawcze (fizykoterapia i usprawnianie). W przypadkach dużych asymetrii przeprowadza się leczenie opera- \ cyjne, polegające na ściągnięciu łopatki do poziomu zdrowej i umocowaniu w tym położeniu. U dzieci starszych (10 lat), konieczne jest wydłużenie obojczyka, aby j uniknąć po zabiegu uciśnięcia splotu ramiennego.

Czytaj Dalej

Zaczerpnięcie wody ze zbiornika

Polska, jak i wiele innych krajów europejskich, jest wolna od malarii rodzimej. Jednak przy rozległej i bardzo szybkiej aktualnie komunikacji lotniczej istnieje możliwość przetransportowania żywych komarów zarażonych Plasmodium z krajów, gdzie malaria występuje endemicznie. W takich okolicznościach może dojść do zarażenia malarią osób pracujących na międzynarodowych lotniskach lub miesz-kających w ich pobliżu. Przypadki takie były notowane w Anglii, Szwajcarii, we Francji i Hiszpanii, a wywołaną chorobę nazwano malarią lotniskową (airport malaria).

Czytaj Dalej